جداسازى جنسیتى تلاش همیشگى رژیم

جداسازى جنسیتى تلاش همیشگى رژیم

رئیس دانشگاه علامه طباطبایی روز یکشنبه سوم شهریور ماه  گفته است از سال تحصیلی جدید کلاس های درسی دانشجویان پسر و دختر مقطع کارشناسی  و کارشناسی ارشد كاملا جدا برگزار خواهد شد. چند روز قبل از این نیز فرهاد دانشجو، رئیس دانشگاه آزاد  در اجلاس شورای مرکزی شان، در جمع خبرنگاران تاکید کرد ایجاد دانشگاه‌های تک‌جنسیتی  را در دستور کار قرار داده اند. در طول ٣٤ سال اخیر چند بار در مورد جداسازیها خوانده اید و یا شنیده اید؟وقتى این خبر را خواندم این سوال به ذهنم آمد كه فرض كنیم تمام دانشگاهها را تك جنسیتى كردند، خوب بعد چى؟ در كوچه و خیابان و پارك و مهمانیها و دیگر مكانها  این جداسازیها را چگونه پیش خواهند برد؟  حتى اگر در كوچه و خیابان هم هر از گاهى  دختران و پسران جوان را دستگیر كنند سوال اینست كه آیا قادر خواهند بود روزانه به این فشارها ادامه دهند؟ بعد از ٣٤ سال هنوز رژیم با مشكل جداسازى جنسیتى  و یا بقول خودش اسلامى كردن جامعه و دانشگاهها روبرو میباشد. جداسازى جنسیتى  ( آپارتاید جنسى ) چه در شكل تحمیل حجاب به زنان و چه در شكل جداسازى در اماكن عمومى  همیشه یك ركن مقابله رژیم با مردم على الخصوص زنان بوده است. كمااینكه  بدلیل مقاومت هر روزه  زنان و مردان  رژیم عملا در  پیاده كردن  جداسازیها بطور كامل  موفق نبوده است اما هنوز  هزینه  بسیار زیادى را به این امر تخصیص داده و دست از تلاش مذبوحانه  بر نداشته است. رژیم خودش هم واقف است همان  دختر و پسرى را كه در دانشگاه مجبور میكند جدا بنشینند، در خیابان و مهمانى و كافیشاپ با هم خواهند نشست. رژیمى كه در اوایل انقلاب ١٣٥٧  با پونس روسرى رابه پیشانى زنان میكوبید  حالا با دختران جوانى روبروست كه  دوست پسر دارند, مدلهاى مختلف لباس “پوشش غیر اسلامى” میپوشند  و به این طریق به رژیم اسلامى و قوانینش دهن كجى میكنند. اجراى پروژه هاى جنایتكارانه ” اراذل و اوباش” و حمله به مهمانیها و كافیشابها نه تنها  موثر نبوده بلكه عزم  دختران و پسران جوان را جهت اعتراض به رژیم راسختر كرده است. در سالهاى اخیر ماموران رژیم حتى در مواردى  مجبور شده اند به جاى دستگیر وسیع زنان به زنانى كه به قول خودشان حجاب را رعایت میكنند براى تشویق گل بدهند و به این طریق حجاب را تبلیغ كنند. تاكنون بارها شاهد بودیم كه در جاهاى مختلف مردم با مامورینى  كه  در حال دستگیرى زنان بوده اند رودرو شده و این مامورین رژیم بوده اند كه از هراس حمله مردم و وسیع تر شدن تجمع مجبور شده اند محل را ترك كند. اسم این حركت را به جز عقب نشینى  و هراس از اوج گرفتن اعتراضات مردم  چه میتوان گذاشت؟

 جداسازى جنسى ( آپارتاید جنسى ) یك بخش مهم, ثابت و اصلى دستگاه سركوب رژیم است ومتقابلا  مبارزه علیه آپارتاید جنسى  نیز بخش همیشگى  و موثر  جنبش براى سرنگونى رژیم بوده است. در همین چهارچوب كما اینكه  سران رژیم میدانند كه نمیتوانند طرحشان را پیاده كنند و هرتلاششان در این زمینه با تمسخر و برخوردهاى تعرضى جوانان روبروخواهد شد، اما هنوز قانون وضع میكنند, چرا؟ بدلیل اینكه رژیم اسلامى در ایران بدون تحمیل  حجاب و آپارتاید جنسى جمهورى اسلامى نیست.  طبعا برخوردهاى تعرضى و اعتراض مردم به جداسازیها و حجاب و ستمكشى زنان نتیجه یك دوره مبارزه طولانى علیه قوانین وحشیانه و ضد زن رژیم اسلامى در ایران بوده است و از آنجایى كه نوك حمله قوانین اسلامى به سوى زنان میباشد،  زنان در طول این سه دهه نقش موثر و تعیین كننده اى در عقب راندن رژیم داشته اند.

 اگر نگاهى به سیر سركوب و حمله به حقوق زنان بیاندازیم میبینیم كه  در مدت كوتاهى بعد از انقلاب ٥٧ رژیم اولین حمله بزرگ خود را به انقلاب با حمله به زنان و حقوقشان شروع كرد. زن به دلیل زن بودنش مورد تعرض قرار گرفت. من به عنوان یك زن، به دلیل  رنگ لباسم، موهایم، جوراب هاى نازكم و یا پاهاى برهنه ام، آرایش صورتم، لاك ناخونم، برجستگیهای بدنم، تنگ بودن لباسهایم، صدای خنده ام، صداى پاشنه كفشهایم و راه رفتن آزادانه ام مورد تعرض قرار گرفتم.

من به عنوان یك زن مورد حمله بودم، چرا كه رژیم میدانست سركوب زنان و تحمیل حجاب  یعنى سركوب آزادیخواهى و سكولاریسم در جامعه. در انقلاب اخیر در كشور مصر یكى از فعالین انقلاب گفت كه اسلامیون در میدان تحریر  به زنان حمله میكنند كه روح انقلاب را نابود كنند. رژیم اسلامى در ایران نیز این روح انقلاب را میدید و كاملا هدفمند زنان را از همان اوایل انقلاب مورد حمله قرار داد. این هدف سیاسى رژیم  اسلامى  را زنان در ایران به درستى تشخیص دادند و علیرغم  اینكه هر روزه توسط اوباشان رژیم در خیابانها مورد حمله قرار گرفتند، ماموران تیغ روى لبهاى ماتیك خورده زنان زدند،  با پونس روسرى را به پیشانى شان زدند،  مورد ضرب و شتم و تجاوز قرار گرفته و  زندانی شدند ولى همچنان با چنگ و دندان با رژیم جنگیدند و هنوز نیز میجنگند.  زنان دوره انقلاب ٥٧ مشعل  مبارزه براى حقوق زنان را به نسل بعدى كه در زمان حاكمیت رژیم به دنیا آمده اند، مناسبات و حكومتى به جز این رژیم را تجربه نكرده اند، در كلاسهاى مدرسه از همان خردسالى با آموزش مذهبى بزرگ شده اند، دادند. نسل دوم این زنان با صلابت هر چه بیشتر تا حال این مبارزه را ادامه داده است. مبارزه علیه حجاب و آپارتاید جنسى نقش اصلى در ادامه دار بودن  شور مبارزه در جامعه براى برابرى زنان و مردان را در طول این ٣٤ نگه داشته است. این اعتراضات هر روزه زنان در اشكال مختلف بخش مهمى از مبارزه براى سرنگونى رژیم و چرخاندن توازن قوا به نفع مردم و و مبارزه شان براى آزادى است. زنان در عین حال در مقاطع مختلف، از جمله خیزش مردم در سال ١٣۸۸ نقش چشمگیرى در مبارزه علیه رژیم داشته اند. به نظر من مبارزه هر روزه و پیگیر  زنان براى ابتدایى ترین حقوق انسانیشان در طول ٣٤ سال گذشته نه تنها در ایران بلكه در جهان بیسابقه است. و این مبارزه مداوم زنان كه جزو جنبش سرنگونى در ایران نیز است،  عقب نشینى هاى مداوم و بسیار مهمى را به رژیم اسلامى تحمیل كرده است,

اما با وصف این ٣٤ مبارزه خستگى ناپذیر زنان،  جنبش زنان در ایران متاسفانه تشكلى ندارد كه بتواند این رادیكالیسم زنان در خیابان را متشكل كند و این ضعف بزرگیست.  وقتى شما به مبارزه زنان نگاه میكنید علیرغم اینكه وسعت  و تداوم بسیارى دارد اما حتى در مقایسه با سایر جنبشهاى اقشار دیگر در جامعه ایران، كمتر رو به مردم دنیا صحبت میكند و انعكاس زیادى در دنیا از خود بروز نمى دهد. براى مثال فعالین جنبش كارگرى  رو به اتحادیه هاى جهانى بین المللى و سازمان ملل نامه مینویسند، خطابشان به مردم در سطح جهانى است و اتحادیه هاى جهانى نیز در حمایت از كارگران ایران كارزار برگزار میكنند . حتى  زندانیان سیاسى از داخل زندان رو به مردم دنیا و سازمانهاى جهانى نامه مینویسند. اما مشخصا در مورد فعالین جنبش زنان این تمركز بین المللى را ندیده و یا بندرت میبینیم، در حالى كه باید این یك وجه مهم  فعالیت و مبارزه زنان در ایران باشد.  وقتى رژیم قانون منع خروج  زنان مجرد بدون اجازه مرد خانواده را تصویب كرد هیچ انعكاس و عكس العمل مشخصى در سطح بین المللى ندیدیم،حتى نامه اى از سوى فعالین حقوق زن رو به جامعه بین المللى  و وجدانهاى بیدار در  دنیا نوشته نشد و رو به دنیا گفته نشد كه این رژیم اینبار حتى  تعداد وسیعترى از زنان را با قوانین ضد زنش  زندانى كرده است.

     افكار عمومى دنیا و توجه سازمانهاى مدافع حقوق زنان را باید به این تبعیض جلب كرده و حساس نگه داشت. ٣٤ سال است كه جنایت علیه زنان از جوانب مختلف از سوى رژیم اعمال میشود.  حال دیگر اكثر مردم دنیا میدانند كه زنان در ایران قوانین اسلامى را هرگز نخواسته و نمیخواهند، اما این كافى نیست، زنان ایران و بالاخص فعالین این عرصه  باید اعتراض دنیا را علیه رژیم و قوانین ضد زنش متحد كرده و به حركت درآورد.

شیوا محبوبی

٣٠ آگوست ٢٠١٣

درج شده در نشريه ” زن آزاد”  شماره هشتم

Advertisements

About shivamahbobi

Women's rights activist and spokesperson for ​ Campaign to Free Political Prisoners in Iran (CFPPI), former political prisoner ,TV producer and presenter

Posted on August 30, 2013, in فارسى, Women's Rights - زنان. Bookmark the permalink. Leave a comment.

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s

%d bloggers like this: